Bardzo często w trakcie rozgrywki używane są różnorodne typy kości do gry, które pomagają w bezstronnym określaniu wyników poszczególnych akcji podejmowanych poprzez bohaterów graczy. Wynik rzutu uwzględniany jest jako kolejny czynnik w równaniach mechaniki systemu. Kostki używane w grach fabularnych posiadają częściej nietypową liczbę ścianek (oprócz 6-ściennymi używa się też 4-, 8-, 10-, 12- i 20-ściennych. Istnieją także kości o większej liczbie ścianek: 30- i 100-ścienne. Znakomita większość kostek to wielościany foremne). Istnieją gry wykorzystujące też karty, rzuty monetami. Gra ma możliwość także opierać się wyłącznie o ogólny opis świata, z pominięciem elementu losowości (Amber (Diceless RPG)). W tak zaistniałej okoliczności o efektach podejmowanych przez graczy akcji decyduje na swoją rękę Mistrz Gry, co wprawdzie pozwala na rozegranie ciekawszych i bardziej satysfakcjonujących scenariuszy (bez ryzyka na przykład. śmierci kluczowego bohatera w połowie gry), niemniej jednak zarazem czyni Mistrza Gry jedynym reżyserem scenariusza, pozbawiając graczy łutu szczęścia. Zwolennicy eliminacji kości z RPG uważają z kolei, że zarówno storytelling (rozgrywka oparta w większym stopniu na opowieści), jak i klasyczne RPG koniec końców i tak sprowadzają się do wyborów Mistrza Gry (który nawet w przypadku użycia kości decyduje o stopniu trudności funkcji, sile potworów, czy wreszcie konkretnych rezultatach danych działań).