Profesjonalne artykuły reklamowe » konstrukcja szachulcowa

Konstrukcja szachulcowa – mur pruski

KosmataMilena — Wed, 05 May 2010 16:43:41 +0000

Tradycyjny mur pruski jest ustrojem szkieletowym, w którym konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany – na sam początek z drewna dębowego, w późniejszym czasie także z drewna iglastego. Przestrzeń między szczegółami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź także cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą.
W strefie poza szczegółami nośnymi są sytuowane otwory drzwiowe i okienne. Głównymi szczegółami szkieletu nośnego są belki poziome – podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe – słupy. Dla przejęcia sił poziomych są konieczne skratowania, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.

Wizualny fenotyp konstrukcji szachulcowej stanowi siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych , a dodatkowo z elementów przekątnych.
Wystające głowice belek , a ponadto ręcznie wykonywane detale złączy (czopy, wręby, złącza na nakładkę) są w różnorakich regionach w różny sposób obrabiane i ozdabiane. Do powszechnych zastosowań konstrukcji szachulcowej zalicza się budynki jedno- albo wielokondygnacyjne, w których każda kondygnacja stanowi sama w sobie zamkniętą całość. Układ elementów w rzucie jest ściśle dany; przekroje belek nośnych posiadają kształt kwadratu.

Nowe budynki w konstrukcji szachulcowej są współcześnie wznoszone tylko sporadycznie. Znajomość problematyki dotyczącej ich konstrukcji posiada znaczenie głównie w konserwacji zabytków , a oprócz tego w pracach modernizacyjnych.

Mur pruski

KosmataMilena — Wed, 05 May 2010 16:42:28 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej również szachulcową albo fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, czasami gliny i trzciny. W sytuacji zastosowania gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się w dodatku pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką albo innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, w znaczącej liczbie przypadków impregnowana i ma możliwość być traktowana jako szczegół dekoracyjny.

Detale ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – detale dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich zadaniem jest przejęcie obciążenia od uzupełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym głównie w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego promocję jest związane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce wyróżnia się wiele typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Wed, 05 May 2010 16:42:27 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej też szachulcową albo fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, w pewnych przypadkach gliny i trzciny. W przypadku zastosowania gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się oprócz tego pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką lub innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, w wielu wypadkach impregnowana i może być traktowana jako detal dekoracyjny.

Detale ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych albo krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – detale dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich celem jest przejęcie obciążenia od wypełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym głównie w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego promocję jest powiązane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce odróżnia się kilka typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Wed, 05 May 2010 16:42:26 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej także szachulcową albo fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, w pewnych sytuacjach gliny i trzciny. W wypadku zastosowania gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się co więcej pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką lub innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, w znaczącej liczbie przypadków impregnowana i ma możliwość być traktowana jako szczegół dekoracyjny.

Szczegóły ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych albo krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – elementy dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich celem jest przejęcie obciążenia od uzupełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym głównie w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego upowszechnienie jest związane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce odznacza się kilka typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Fri, 30 Apr 2010 15:57:09 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej także szachulcową lub fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, w pewnych sytuacjach gliny i trzciny. W sytuacji zastosowania gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się co więcej pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką albo innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, częściej impregnowana i ma możliwość być traktowana jako element dekoracyjny.

Szczegóły ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – szczegóły dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich celem jest przejęcie obciążenia od uzupełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym głównie w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego promocję jest związane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce odznacza się wiele typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Sun, 25 Apr 2010 17:41:03 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej też szachulcową lub fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, czasami gliny i trzciny. W przypadku użycia gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się przy tym pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką lub innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, w ogromnej liczbie przypadków impregnowana i ma możliwość być traktowana jako szczegół dekoracyjny.

Elementy ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – szczegóły dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich zadaniem jest przejęcie obciążenia od wypełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym przede wszystkim w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego promocję jest związane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce wyróżnia się kilka typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Sat, 24 Apr 2010 00:25:34 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej również szachulcową lub fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, w pewnych sytuacjach gliny i trzciny. W sytuacji użycia gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się w dodatku pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką albo innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, przeważnie impregnowana i ma możliwość być traktowana jako element dekoracyjny.

Elementy ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,5 m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – detale dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich celem jest przejęcie obciążenia od wypełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym przede wszystkim w Europie Północnej, w Anglii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego rozpowszechnienie jest związane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce odróżnia się wiele typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Mur pruski

KosmataMilena — Wed, 21 Apr 2010 22:45:56 +0000

Mur pruski (tak potocznie określa się ścianę ryglową) jest to rodzaj ściany szkieletowej zwanej też szachulcową lub fachówką (z niem. Fachwerk), wypełnionej murem z cegły, gruzu, w pewnych przypadkach gliny i trzciny. W przypadku zastosowania gliny, przestrzeń między belkami wypełniało się co więcej pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką albo innym materiałem wiążącym. Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, w bardzo wielu sytuacjach impregnowana i może być traktowana jako element dekoracyjny.

Szczegóły ściany ryglowej to:

podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą z papy.
oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
słupki – w rozstawie ok. 1,0 – 1,pięć m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
rygle (rozwory) – detale dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich celem jest przejęcie obciążenia od uzupełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.

Mur pruski znany jest od średniowiecza.

Stosowany był w budownictwie mieszkalnym i gospodarczym głównie w Europie Północnej, w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Holandii, Danii i Szwecji.

Budowle z muru pruskiego występują na Śląsku, w zachodniej i północno-wschodniej Polsce, na Kaszubach: zabytkowe zabudowania w Swołowie i na Helu, w Łęgowie (stara plebania) czy Warmii i Mazurach. Jego promocję jest powiązane z kolonizacją na prawach niemieckich. W Polsce charakteryzuje się kilka typów domów szachulcowo-ryglowych: dolnośląski,kaszubski,lubuski,
łużycki,sudecki,wielkopolski.

Konstrukcja szachulcowa – mur pruski

KosmataMilena — Sun, 11 Apr 2010 11:15:57 +0000

Tradycyjny mur pruski jest ustrojem szkieletowym, w którym konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany – na starcie z drewna dębowego, w przyszłości także z drewna iglastego. Przestrzeń między szczegółami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź także cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą.
W strefie oprócz szczegółami nośnymi są sytuowane otwory drzwiowe i okienne. Głównymi szczegółami szkieletu nośnego są belki poziome – podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe – słupy. Dla przejęcia sił poziomych są konieczne skratowania, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.

Wizualny fenotyp konstrukcji szachulcowej stanowi siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych oraz dodatkowo z elementów przekątnych.
Wystające głowice belek , a ponadto ręcznie wykonywane detale złączy (czopy, wręby, złącza na nakładkę) są w różnorakich regionach w różny sposób obrabiane i ozdabiane. Do powszechnych zastosowań konstrukcji szachulcowej zalicza się budynki jedno- lub wielokondygnacyjne, w których każda kondygnacja stanowi sama w sobie zamkniętą całość. Układ elementów w rzucie jest ściśle dany; przekroje belek nośnych mają kształt kwadratu.

Nowe budynki w konstrukcji szachulcowej są obecnie wznoszone wyłącznie sporadycznie. Znajomość problematyki dotyczącej ich konstrukcji posiada znaczenie przede wszystkim w konserwacji zabytków , a ponadto w pracach modernizacyjnych.

Konstrukcja szachulcowa – mur pruski

KosmataMilena — Tue, 06 Apr 2010 16:02:31 +0000

Tradycyjny mur pruski jest ustrojem szkieletowym, w którym konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany – na sam początek z drewna dębowego, w późniejszym czasie także z drewna iglastego. Przestrzeń między elementami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź także cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą.
W strefie oprócz detalami nośnymi są sytuowane otwory drzwiowe i okienne. Głównymi detalami szkieletu nośnego są belki poziome – podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe – słupy. Dla przejęcia sił poziomych są konieczne skratowania, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.

Wizualny fenotyp konstrukcji szachulcowej stanowi siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych , a dodatkowo z elementów przekątnych.
Wystające głowice belek , a oprócz tego ręcznie wykonywane elementy złączy (czopy, wręby, złącza na nakładkę) są w różnorakich regionach w różny metodę obrabiane i ozdabiane. Do powszechnych zastosowań konstrukcji szachulcowej zalicza się budynki jedno- albo wielokondygnacyjne, w których każda kondygnacja stanowi sama w sobie zamkniętą ogół. Układ elementów w rzucie jest ściśle konkretny; przekroje belek nośnych posiadają kształt kwadratu.

Nowe budynki w konstrukcji szachulcowej są współcześnie wznoszone tylko sporadycznie. Znajomość problematyki dotyczącej ich konstrukcji ma znaczenie głównie w konserwacji zabytków oraz w pracach modernizacyjnych.